jiyeong her seferinde başka biri oldu. bazen halen hayatta olan biri, bazen çoktan ölmüş biri. tek ortak noktaları hepsinin de jiyeong'un tanıdığı kadınlar olmasıydı. ne şaka yapıyordu ne de insanları kandırıyordu. gerçekten, baştan ayağa, kusursuz bir şekilde, o kişi oluyordu.
"ben de hep öğretmen olmak isterdim," dedi.
"neden öğretmen olmadın peki?"
"çünkü para kazanıp abilerimi okutmak zorundaydım. herkes öyleydi. o yıllarda bütün kızlar böyle yapıyordu."
"öyleyse şimdi öğretmen olabilirsin yani?"
"şimdi de para kazanıp sizi okutmak zorundayım. herkes böyle. bütün anneler böyle yapıyor."