"İnsanlar rahatsız olmaları gereken şeylerden rahatsız olmuyor, umursamamaları gereken şeylerden rahatsız oluyorlar, zira hata yapmalarını bir sorun olarak görmüyor, eleştirilmeyi rahatsız edici buluyorlar, oysa tersine; kusurlarına üzülmeleri, düzeltilmekten de hoşlanmaları gerekirdi."
Bir insanın bir insana kurabileceği en hüzünlü cümleyi kurdu. “Olsun ya, ben alışkınım zaten dedi.” Ardından yutkunmak için çok çalıştı, ama olmadı. Arkasını döndüğünde sırtında dünya vardı sanki. Evine döndü. İnsan hep evine dönerdi çünkü. Yenildiğinde de, mutlu olduğunda da.