En sevdiğim, 40-50 kez okuduğum şiirler bile belleğimde kalmaz. Ama Nâzım'ın hangi şiirinden olduğunu bilemediğim bir dizesi bana çok dokunmuştur:
"Meğer ne müşkilmiş analar gibi ağlamanın sırrına ermek..."
Sevgili Ako'n ve çiçeklerin iyidir. Bütün kaktüsler çiçek açıyorlar. Geçen yıl hani bir tane beyaz-büyük çiçek açan vardı ya, onun yine tomurcuğu var. Kuşkonmaz bir fışkırdı, sorma.
Şimdi gecenin saat 2'si ve ben bu mektubumu lamba yakmadan yazıyorum. Çünkü ortalık aydınlık. Dostoyevski'nin "Beyaz Geceler"i yazdığı Leningrad'da bu mevsimde geceler karanlık olmuyor. Çok şaşırtıcı bir şey bu aydın geceler.
Şimdi salon mis gibi zambak kokuyor. 2 tane açtı. Onları görmeni o kadar isterdim ki. Bütün çiçekler çiçek açmadı. Ako önümdeki koltukta uyuyor. Ciğer aldım bugün Kadıköy'den ona, çatlayıncaya kadar yedi. Her zaman ciğerciye uğrayamıyorum, hiçbir şey yemiyor namussuz.