Her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası olarak görmeye başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifine elifine bildiğine inanır.
Sorun şu ki, her gün yeni bir yere gittiklerinin farkına varmıyorlar. Otlakların değiştiğini, mevsimlerin birbirine benzemediğini anlamıyorlar. Çünkü yiyecek ve sudan başka kaygıları yok.