Hayatta bir şeyler yapmak için çok fırsatım oldu ama ben hepsini çarçur ettim. Kendi ihmalkârlığım ve talihsizliğim yüzünden, hayat benden kaçtı durdu ve artık mantığım benim de ondan kaçmam gerektiğini söylüyor.
Bir erkekle yaşamak ya da kontrolümü teslim etmek istemiyordum. Neden kontrolümü başkasına vereyim? Erkekler yalancıydı. İnsanın yüzüne yalan söylüyorlardı ve yalanlarını anlamak hiç zor değildi. Biz anlamıyoruz mu sanıyorlardı?