O, güçlü bir erkek çocuğu olmak zorundaydı. Annesi ona ağlamadığı zamanlarda daha çabuk alırdı istediğini. Ama annesi artık yoktu. Güçlü bir çocuk olmanın, ağlamamanın bir anlamı var mıydı artık?
"Bir gün bir uçurtmayı değil, bir kelebeği bekleyeceğim. Benim için kanat çırpıp, benim dalıma konacak bir kelebeği,"dedi burnunu çekerek." O kelebek sen olmayacaksın anne. Sen bir kelebek olamayacak kadar cansızsın."
"Işık söndü, artık her yer karanlık anne."
"Işığı yak demiştim, çocukluğumu değil anne."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Asi, benzinsin sen."
Benzin. Bana fısıldadığı yeni ismim buydu. Bana dokunduğu an, ikimizi içine çekip yutan yangının sebebi buydu.
"Senin su olduğunu düşünmüştüm." Karan'ın sesi dalgındı."Bir şekilde seninleyken sönerim sanmıştım."
"Su kadar duru değilim. Hiç olmadım Karan."
"Su kadar durusun," dedi, sesindeki erkeksi tını beni olduğum yere mıhlamıştı. "Su da yanıcı bir madde...Benzin de su. Sen, sadece su olabilecek kadar sığ bir kız değilsin."
"Yanılmam demiştin Çakıl," diye fısıldadım, parmaklarım, karnımın üzerinde duran parmaklarının üzerini örterken."Ben senin ilk yanılgınım."
"Sen Asi, sen benim imtihanımsın."
İçimde hep acıyan bir yer vardı. Biri bana acıyan yerin nerede olduğunu sorsa, o yeri gösterip, burada, diyemezdim fakat acıdığını biliyordum, acıdığını hissedebiliyordum. Yerini bilmiyordum, sadece oradaydı ve daima acıyordu.