Didem Övet
@selfmade
Kendime notlar
--evet, gülümsüyordu, iyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ--
Reklam
Yeryüzünde beni sorguya çekmeyen, bana acı vermeyen bir insan kalmış mıydı hâlâ gerçekten?
Sessizlik içerisindeki hücre, her gün sonsuz değişimlerle ruh kazanıyordu.
Fakat şu yeryüzünde benim gibi, yani hiçliğin kölesi olan biri kadar kullanılmamış ve yararsız zamana sahip bulunan biri var mıydı?
Bütün bunlar bana, elimde anahtarı bulunmayan bir tür cebir işlemi gibi gözüküyordu.
Reklam