kendi davranış tarzlarını yönlendirmek ve uygun bir şekilde kontrol etmek de DEHB'lilere zor gelir. genellikle fazlasıyla spontane davranırlar ve hedefi şaşıran duygularının altında ezilirler, bu da genellikle özeleştiri yapamamalarının ve motive olamamalarının nedenidir.
ancak eski dönemin avcıları gibi DEHB'liler de özel olarak ilgi duydukları konulara çok güçlü bir şekilde odaklanabilirler. avcılar nasıl bir antilobu gözüne kestirip avlayana kadar peşini bırakmazsa, DEHBliler de ilginç buldukları bir şeyi son derece net ve keskin hatlarla görmelerini sağlayan ancak geri kalan önemli şeylerin neredeyse tümünü fark etmemelerine neden olan bir "dürbün bakışı" geliştirirler.
10 bin yıl öncesinin Afrika savanlarında bir avcının her şeyi büyük bir özenle kaydetmesi gerekiyordu; dikkat hayatta kalmanın teminatıydı. günümüzde uyaranlarla dolu, dikkatin her an dağılmasının çok normal olduğu bir çağda yaşıyoruz. bu bilgi akışı DEHB'liler için genellikle aşırı yüklenme anlamına gelir ve neden sürekli dikkatinin dağıldığını, bitkin olduğunu ve huzursuzluk duyduğunu açıklar.