“Hayır, geçmişe acımıyorum derken yalan söylüyordum; hayır, acıyorum, artık var olmayan ve bundan sonra da var olamayacak o geçmiş aşk için ağlıyorum.”
“Tanrım! -diye düşündüm,- bir suçum varsa bağışla beni, ya ruhundaki güzel olan her şeyi bana geri ver ya da ne yapmam, nasıl yaşamam gerektiğini göster.”
“Kendisini bana eskisi gibi tam olarak, bütün ruhuyla vermeyerek cezalandırıyordu beni; ancak ruhunu ne bir kimseye ne bir şeye veriyordu, sanki artık ruhu yoktu.”