Selin Akbaş
@selinakbas
“Kitaplar dokunabildiğin hayallerdir.”
Celal Bayar Üniversitesi
Arsuz
İskenderun, 3 Mart
529 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kaan Murat Yanık’ın kitaplarını çok severek okumuştum.Normalde şiir kitapları ile aram pek sıcak değildir ama yüreğime dokunacağını hissetmişim gibi düşünmeden almıştım.İyi ki de almışım diyorum…
Neredeyse kitabı olduğu gibi alıntılayacaktım:)
Meğer, karla karışık yağan şey,
özlemekmiş sadece…
Değilse tesadüf,
Sevmek meşakkatli iş,
Adam olmak da.
İkiz dertler lazım bize,
Birbirine geçik
Aynı anda kanayan,
Birbirinden ayrı sızlamayan,
Yaralar…
Bu da beni tanımlayanı :)
Biten her kitabın ardından yetim kalır ruhum,
Kitap bitti mi kahve de biter
Eski radyonun içinde çalıp duran şarkılar da
Aziz Nesin’in okuduğum ikinci kitap ve yine çok manidar.Birbirinden güzel hikayeler mevcut.Güldüren, güldürürken düşündüren aynı zamanda.Eee ne de olsa gülmece edebiyatının doruğunu çıkmış bir yazar Aziz Nesin…Her hikayede toplumsal düzendeki çarpıklıkları ve çelişkileri büyük bir ustalıkla anlatmış.
Çok keyifle okuduğum bir kitap oldu, sizede keyifli okumalar diliyorum.
Çok severek okuduğum bir kalem Sabahattin Ali…
Kitap çok alıcı bir dille yazılmış.Yer yer keyif alarak, yer yer üzülerek okuduğum satırlar oldu.Kitap tamamıyla Sabahattin Ali’nin hayatını çok yakından ele almış.Sabahattin Ali’nin arkadaşlarını,arkadaşlarının çocuklarını ve ailesini ,gittiği, gördüğü, yaşadığı yerler, ayak bastığı
her şehir, hayatına dokunan her aileden söz ediyor.
Kitabı okuyunca “nasıl bir hayat bu dizeleri yazdırabilir ?”diyorsunuz.Her türlü baskıya maruz kalmış ama yazmaktan, anlatmaktan vazgeçmemiş, tek başına mücadele etmiş aydın bir yazar.Aşk hayatındada hep reddedilmiş ama sonunda iyi bir eş ve evlada sahip olabilmiş…Tam hayatını yoluna koyacağını düşünürken yaşamına oyunlarla son verilmiş Sabahattin Ali…
Beşir ve Dalia1000k
Ortadoğu’nun kalbinde iki farklı aileye meyve vermiş bir limon ağacı.Tarih olarak çok uzağı anlatmıyor…1967 yılı Altı Gün Savaşları.Altı günde işgal edilen bir devlet ve apar topar sürgün edilen bir halk.Bir tarafta İsrail işgaliyle ülkesinden sürgün edilmiş Filistinli Beşir, diğer tarafta Nazi katliamından kaçmış İsrailli Dalia.
Acı, savaş, zulüm, sürgün, katliam ve işgalle dolu bir tarih…Hangi kelimeye sığınsak bu acıyı tarif edebilir ki?
Her şeye rağmen Dalia ve Beşir’in sıcacık dostluğu…İnsanı farklı kılan kalplerinin güzelliği..
“Bütün herkesten daha iyi bilmeniz gerekir, birilerine sadece farklı oldukları için kötü davranılmaması gerektiğini.Eğer bir siyah ve bir beyaz grubumuz olacaksa o zaman ben siyah grup içinde yer alacağım.”
“Polonya’dan bir kalıp sabun alırsan, lütfen yüzünü yıka.Büyük bir olasılıkla benden yapılmış bir sabun olacaktır.Ve böylece ben de yüzüne bir kez daha dokunabileyim.”
“1948’in bir öyküsü, bir insan ev bulurken diğerinin evini kaybetme öyküsü.Biri olmadan diğerinin olması olanaksızdı.”
Şermin Yaşar’ın bende yeri ayrı, onunla tanışmama vesile olanımın ise apayrı @Tnnba <3
Kitap küçük bir kızın kaleminden, onun konuşma tarzında, bizlere ders verici nitelikte yazılmış.Bizi onunla birlikte, eski zamanlara doğru minik bir yolculuğa çıkarıyor.Kendi yaptıklarını her seferinde bir süzgeçten geçiriyor.Senden, çevresinden, ailesinden, yakınlarından ve arkadaşlarından edindiği deneyimlerin bir negatifi.Negatifi karanlık odalarda dikkat ederek bakarsak ne demek istediğini anlamlandırabiliriz…
“Çocuk kalbi affeder ama asla unutmaz!”
Kitabın son cümlesinde ne de güzel anlatıyor çocuk kalbinin minik olduğu kadarda kocaman olduğunu…Kalpler hep çocuk kalsa idi…
Her kitabı ayrı güzel, ayrı bir keyif veriyor okurken…
