Selin
@selingr
19 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·166 syf.·
2024 12. kitabı
Reklam
İnsan daima, yani kocamış bir ihtiyar dahi olsa, çocukluğunda gizli. Hatta belki çocukluğun tek bir anında. Bir kokuda, dokunuşta, sözde, tebessümde yahut göz yaşında. Çocukluk dediğimiz şey; kendi sırrında kırılmış bir ayna gibi, baktıkça batıyor insana.
Şairleri bile öldürüyorlar ve hatta çocukları bile. İncecik ayak bilekleriyle. Ve biz ölümlerden ölüm beğenir gibi saf tutabiliyoruz yine de. İnsan dediğin çöplük, bütün kuyulardan daha karanlık değilse ne? Ama sen benim gibi başkalarının acısı karşısında hislenmekten fazlasını yapamayanları sevmezsin. Bilsen nasıl üzüldüm demeye kalksam; sırf lafımı değil, acımı da küçümsersin.