“Ondan ayrılamayacaksınız!”
“Öyle değil Bedri…” “Ben ondan ayrılmaya daha evvel karar vermiş bulunuyordum… Her şeye rağmen!”
“Fakat beklemek lazım… Uzun zaman!”
“…
Fakat şimdi… Beni hangi ömer kapının önünde bekleyecek? Kim gece yarıları karanlık sokaklarda bana sevgisinden bahsedecek? Ömrümün en acı gününü en mesut bir güne çevirmiştin…
…”
İlk andan itibaren tamamıyla başka dünyaların insanları olduğumuzu anladığım hâlde beni burada tutan ve seni gördüğüm zaman içimi sevinçle dolduran neydi? Acaba şu senin her zaman bahsettiğin ve her hareketinin kabahatini kendisine yüklediğin şeytan mı?