" Diyeceğim şu ki, gaibe karışan hayalettir çocukluğumuz. Kimi zaman matem havasında, kimi zaman nostaljik içlenmeyle yad ettiğimiz çağ, zannedildiği gibi çocukluğumuz değil, bağrımızda saklı çocuksuluğumuzdur. "
Kitabı bitirmeye yaklaşırken hikâye beni çok derinden etkiledi. Ayfer Tunç'un eşsiz kalemi, kullandığı cümleler çok vurucuydu. Bazı sayfalardaki cümlelerin altının hepsini çizmek istedim. Karakterlerin derinliği, yaşadıkları beni resmen aldı sürükledi.
Ve kitap bittiğinde gözyaşlarım benden habersiz bir şekilde yanaklarımdan süzülüyordu.
'' İnsanın başı bazen içinin bildiğini dinlediği için,
bazen bilincinin bildiğini dinlediği için derde giriyordu.
Ben içimin bildiğini dinlediğim için E. 'ye ölesiye âşıktım. ''