'Hayat, sen planlar yaparken başına gelenlerdir.' demişler. Ben hiç plan yapmadım. Çünkü onsuz bir hayata katlanamazdım. Hep hayal kurdum bu yüzden. Çünkü hayallerimde beraber olacağımıza emindim... Ya şimdi? Yapmadığım planlar bana sevdiğimi verdi. Aşkımı verdi. Tutkumu verdi. Şevkimi verdi... Hayallerimi süsleyen adamı verdi. Yapmadığım planlara minnettardım adeta.
İki yıl... İki koca yıl... Bıkmadan, usanmadan sevdim. Hayal kurdum. Belki sevgili olduğumuz, belki öpüştüğümüz, belki evlendiğimiz, belki de seviştiğimiz... Ama hayallerimin başrolünde hep o vardı. Ben bile hayallerimde yan rol olabilecekken onu başrolden başka bir unvana yakıştıramazdım.