Her şey geçici bu âlemde. Acı da hüzün de ve bunlar gibi istemediğimiz her duygu da. İçinden geçebilirsek onu getiren anlarla birlikte geçip gidiyor, er ya da geç. Ama direnirsek acı ve ıstıraba, hüzün koyu bir karanlığa dönüşerek yapışıyor varoluşumuza.
Gerçek şu ki, insan ne yaşarsa yaşasın o anda olur biter. İnsanı mahveden, insanı bir tramva kurbanı haline getiren, o yaşadığından çıkardığı hikayedir, sonuçtur.