Taflanlara dönük penceremin
Yaprak aydınlığında nar meşe
Açtım özlemlere getirilmiş
Ağzını ağzımdaki güneşe
Düşen bir damla kandı yasemin
Dilimde şiire dönerken yemiş.
Bu sevdaya tanıksın ey gece
Ey tadı geçen yemiş
Yazdın ağaç yıldızdın öptükçe.
Ben ki bir suyum çürümüş
Anı kalıntılarıyla bulanık
Ve herhangi biri, tüm insanlığın
Yükünü taşıyan sırtında
Derim ki sevgi günleri başlayabilir
Beklenen gemi gelebilir
Gözüm kayar açıklara rıhtımda.
O düşlerin yağmurundan sırılsıklam,
Cıvık bir kana bulanmış gelişimiz
Çıkmaz aklımdan. Çıkmaz aklımdan duru,
Ve güneşli sularında gündüzlerin
Yüzer gibi o usulca sürükleniş,
Ana rahminden dönerken kendimize
O ilk çığlık, ilk mavi, ilk soluk alış!
Sevgimizin tam ortasına düşen ada:
Ona doğru açılırdı bütün yelkenler,
Bütün tekneler onun rıhtımına bağlı.
Ölümdü, yaşamaktı, mutluluktu, türlü
Sorun onun rüzgârlarında savrulurdu.