Selman Sendrom
@selmansendrom
• "Bazen en önemli şeyler zerre umrumda değilken, bazen en basit şeyler için geceleri sabah ediyorum."
Reklam
Yazarın çok yaygın olmayan kitaplarından biri diye düşünüyorum. Belki ben geç karşılaşmış da olabilirim.
İçerik olarak; tüm sevginizi bir canlıya verip ve onu ulaşılamaz bir konuma getirdiğinizde, sonrasında elinden aldığınız o sevginin aslında ne kadar büyük kötülük olduğunu anlatıyor diyebilirim. Her şeyin ortası makbuldür kanunu burada da devreye giriyor.
Yazarın alışkın olduğum tarzını bu kitabında da buldum. Gayet başarılıydı.
Kitap; henüz küçük yaşta olan, teknoloji meraklısı, her yıl bir sonraki versiyon tabletini bekleyen, içine kapanık, anne ve babasıyla fazla vakit geçiremeyen bir çocuğa odaklanmış. Yani mevcut dönemde yaşayan neredeyse her çocuğa...
Okul sonrası gittiği dedesinin bahçeli evinde; hem hayatın gerçek güzelliklerini, hem de geleceğe dair yapılması ve korunması gerekenleri öğreniyor.
Kafa bulandıran ve hiçbir mesaj içermeyen bomboş kitapların çokluğunu düşününce, böyle bir kitapla rastlaştığınıza sevineceksiniz.
İsmi ve kapağıyla oldukça ilgimi çeken ve okumaya heves ettiren bir kitaptı. Ancak içeriğini böyle bulduğumu ne yazık ki söyleyemeyeceğim.
Öncelikle 11 yaşında bir kız çocuğunun, ciddiyetle cinayet çözme girişimini ve yetişkin bir birey gibi her isteğine, her hareketine dikkat verilmesini gerçekçi bulmadım. Bu tarz kitaplarda da sürekli vurgulanan Sherlock benzetmesi, bence kitabı itici hale getiriyor.
En başından beri konuya bir aidiyet hissedemedim, yani kitap bir türlü beni içine çekmedi, merak uyandırmadı.
Severek okumadım ama tabii ki düşünceler farklı olabilir. Bu tarzı okuyanlar, belki sevebilirler. Yine de yorucu geleceğine kesinlikle eminim.
