S E L D A S A Ğ L A M.
@selsaglam25
Sen bakma böyle hüzünlü şeyler yazdığıma, ben çok gülerim.
Cemal Süreya
-Anlamısızıca.
377 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tanımadığın birine "sen" diye hitap etmeler, talep edilmeden tavsiye ve akıl vermeler, özel hayatla ilgili haddi aşan sorular, şaka kılıfında yargılamalar, bunlar da yetmezse hakaretler ve küfürler. Hadsizlik ve zorbalık maalesef çağımızın yeni hastalığı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaşama sevinci bitmiş insanlar, şatafatlı bir görgüsüzlük, kutsanan dipsiz cehalet, bitmeyen bir öfke, kadercilik, doymak bilmeyen egolar, alaya alınan nahiflik ve bilgelik, çaresizlik, var olamayan sıkışmış güzel insanlar... Hasta bir toplum nedir, diye sorsanız, tanımım bu olurdu.
Ailesinden sağlıklı ayıraşamamış, henüz birey ve yetişkin olamamamış, kendi kararlarını alamayan, duygusal açıdan olgunlaşamamış, hayatını yönetemeyen, problem çözmeyi bilmeyen yetişkin görünümlü çocukların evlenmesi, toplum ruh sağlığı açısından bir tehdittir.
Teknoloji çağı mı? Saçmalamayın, bu çağ her şeyiyle öfkenin, ruhsal bozuklukların ve vasatlığın altın çağı.
Potansiyelini bilen ve bunu hayata geçiremeye, varoluşu kısıtlanan her birey, kırgın ve öfkelidir. Çünkü insan; yaşama ihtimali olup yaşayamadığı her şey için kırgın, var etme ihtimali olup var edemediği her şey için de öfkelidir. Bu, günümüz insanının en derin trajedisidir. İçinde taşıdığı sınırsız gücü hisseden, ama onu ortaya çıkaramayan birey, sessiz bir çığlık halinde yaşar. Bu kırgınlık, sadece bir üzüntü değil; potansiyelin hapsedilmişliğinin yarattığı varoluşsal bir krizdir. Kişi, kendi içindeki potansiyel ile dışarıdaki sınırları arasında sıkışmış kalır ve bu sıkışmışlık onu derinden yararlı hale getirir. Gerçek özgürleşme, bu kırgınlığı ve öfkeyi ham madde olarak alıp, kendi gerçekliğimizi yaratmada bir yakıt olarak kullanmakta yatar. Toplum bizi kısıtlayabilir, ancak ruhumuza duvarlar ören biziz. Potansiyelimizi hayata geçirmek, belki de öfkemizi güçlü bir varoluşa dönüştürmenin en güzel yoludur.