S E L D A S A Ğ L A M.
@selsaglam25
Sen bakma böyle hüzünlü şeyler yazdığıma, ben çok gülerim.
Cemal Süreya
-Anlamısızıca.
377 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her kim, hayatındaki bir kavramı aşırı süslüyor ve onu insanlarla parlatarak sunuyorsa, içeride ihmal ettiği, kimsenin görmesinden hoşlanmayacağı bir gerçeklik var demektir. Kirlenmiş ve yıpranmış bir iç dünyadan kaçmanın en iyi yolu, dışarıya sürekli parlatmaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sıkıntı çıkmasın diye alttan almalar, aman kırılmasın diye kendini hırpalamalar, kaybetmemek uğruna içine atmalar, nasıl olsa anlamaz diye susmalar... Kaçtığımız her çatışma, yapamadığımız her konuşma, veremediğimiz her tepki bize hastalık olarak geri döner.
Artık herkes her şeyin farkında, artık herkes bilge, herkes yüksek farkındalığın kendine verdiği acıdan bahsediyor ancak kimse fark ettiği gerçeklikleri nereye koyacağını bilemiyor. Farkındalık sade, anlamı ve gerçekçi bir yaşam felsefesi zeminine oturmadığı sürece, kişiye acı veren, iç dünyasını adeta bir cenderede sıkıştıran bir süreç olmaktan öteye geçemeyecektir.
Çağımızın en çelişkili durumlarından biri, herkesin kendini bilge ve farkında görmesi ancak bu bilinçle ne yapacağını bilememesidir. Sosyal medyada, günlük sohbetlerde, hatta terapist koltuklarında sürekli yüksek farkındalığın verdiği acıdan bahsedilir. İnsanlar gerçekleri görmenin ağırlığından yakınır, dünyayı gerçekçi görmenin ve kendilerini tanımanın getirdiği yükün ağırlığını omuzlarında taşıdıklarını söylerler: Ancak bu noktada kritik bir sorun ortaya çıkar: Fark edilen tüm bu gerçeklikler, hayatın içinde nereye yerleştirilecek?
Yaşam seçimlerini sadece toplumun beklentilerine göre yapan bir birey, gerçek benliğinin sesini baskılayan kronik bir mutsuzdur.
Ancak hayatta kalmak ile yaşamak arasındaki farkı bilmeyen, hayatta kaldığı için şükretmeye alışmış bir topluma; yaşamak diye muhteşem bir kavram olduğunu ve hayatta kalmanın ötesinde yaşamayı talep etmesi gerektiğini, bunun en temel hakkı olduğunu anlatmak zordur.