Hep incitilirdi, ama öyle iyi huyluydu ki asla kin besleyemezdi; engerek onu sokabilirdi ama asla tecrübelerinden ders almazdı ve acısı geçer geçmez yılanı yeniden bağrına basardı. Kahkahadan kırıp geçiren absürt bir trajedide başrolü oynuyordu adeta.
Acı çekmenin insanın karakterini yücelttiği doğru değildir; mutluluk kimi zaman bunu yapar, ama acı çekmek insanları çoğunlukla adileştirir ve intikam duygusuyla doldurur.
Bu gidişi ne kadar uzun sürerse sürsün, en sonunda yine beni isteyeceğini düşünerek kendimi avutuyordum. Ölüm döşeğinde beni çağıracağını biliyordum ve gitmeye hazırdım; annesi gibi bakacaktım ona ve son anında hiçbir şeyin önemli olmadığını, onu daima sevdiğimi ve yaptığı her şeyi bağışladığımı söyleyecektim.