Selver Aladağlı

Selver Aladağlı
@selversen
Bu bana birini hatırlatıyor…
Hep incitilirdi, ama öyle iyi huyluydu ki asla kin besleyemezdi; engerek onu sokabilirdi ama asla tecrübelerinden ders almazdı ve acısı geçer geçmez yılanı yeniden bağrına basardı. Kahkahadan kırıp geçiren absürt bir trajedide başrolü oynuyordu adeta.
Sayfa 69·Kitabı okudu
Felsefe
Reklam
Le coeur a ses raisons que la raison ne connait point. Gönül işlerine akıl sır ermez.
Sayfa 60·Kitabı okudu
Felsefe
Acı çekmenin insanın karakterini yücelttiği doğru değildir; mutluluk kimi zaman bunu yapar, ama acı çekmek insanları çoğunlukla adileştirir ve intikam duygusuyla doldurur.
Sayfa 67·Kitabı okudu
Felsefe
İnsanın kalbinde adilik ve yüceliğin, kötülük ve hayırseverliğin, nefretin ve aşkın yan yana yer bulabileceğinin artık bilincindeyim.
Sayfa 62·Kitabı okudu
Felsefe
Sonra neden terkedildim…
Bu gidişi ne kadar uzun sürerse sürsün, en sonunda yine beni isteyeceğini düşünerek kendimi avutuyordum. Ölüm döşeğinde beni çağıracağını biliyordum ve gitmeye hazırdım; annesi gibi bakacaktım ona ve son anında hiçbir şeyin önemli olmadığını, onu daima sevdiğimi ve yaptığı her şeyi bağışladığımı söyleyecektim.
Sayfa 62·Kitabı okudu
Felsefe
Reklam