Geleceği yazarken bilinmeyen ufukların keşfi gerekir. Benim yüreğim sonsuzluğun aşkıyla dolu. Leke düşürmeyin maneviyat dokuyan duygularıma. Saf, berrak ve lekesiz sunmak istiyorum onları Sonsuzluğun Sahibi'ne. Yazabilmek için düşlerin gülümsediği yer gerekir insanın duygularına
Kelebekler Gamsız Uçar
Ana ufuklar. "Gel!" diye bağırır,
Ellerinde çiçek haykırarak.
Seni gür sesiyle hayat çağırır,
Beni de çiğneyip geçtiğin toprak.
Hem her şey insanın kendi elinde, hem de insan yalnızca korkaklığı yüzünden ne fırsatlar kaçırıyor... Bu artık inkar edilmez bir gerçek. İlginç bir şey, acaba İnsanlar en çok neden korkarlar? Atacakları yeni bir adımdan, kendi söyleyecekleri yeni bir sözden herhalde.
Sayfa 4
