“En çok çocuklara üzülüyordu. Yedikleri önünde yemedikleri arkalarında yaşayan, her istekleri şıp diye yerine getirilen, en ufak eleştiri karşısında Çin porseleni gibi kırılan, bahçede ellerine kıymık batsa velileri okul yönetimini ayağa kaldıran, hataları bir cinayetin kanıtlarını telaşla silercesine el birliğiyle yok edilen çocukların herhangi bir şey okumak, öğrenmek, anlamak için çaba sarf etmelerini beklemek beyhudeydi.”