Bir insanın ölümünün mutsuzluğa sebep olmasına izin vermememiz gerektiğine inanıyorum. Bunun nedeni basittir: Ölen herkesin mutsuzluğa neden olmasına izin verirsek bu, insanların mutsuz olmak için doğduğu anlamını taşır. Oysa doğru olan bunun tam tersidir. İnsanlar daima mutlu olmak için doğar.
Her insanın içinde her türlü zorluğun üstesinden gelecek doğal kudret vardır. Herkes o güce sahiptir. Ama bazen kaygılarımız o gücün açığa çıkmasına engel olabilir. Kaygı ne denli büyükse bu gücü serbest bırakmak için o kadar çok çaba harcamak gerekir.
Bu güç umutla beslenir. Ve umudun da geleceğe inanma gücü olduğu söylenebilir.
Pir Sultan'ı düşün anne
Şeyh Bedrettin'i, Börklüce'yi
İnsanları düşün anne
Düşün ki yüreğin sallansın
Düşün ki o an
Güneşli güzel günlere inanan mutlu bir yusufçuk
Havalansın