Semih
@semihsolak
Şu anda okuduğu kitap
yüzü ve endamı ilkbaharın neşeli sabahı içinde henüz şafaktan kurtulmayan güneşi andırıyordu.
Reklam
gönül çalan sevgilinin aşka değil, şefkatli bir bakışa bile layık olmadığı ortaya çıkmışken yine her hâlini affedecek, yoluna canını ve belki namusunu feda etmekten çekinmeyecek kadar seviyor.
muhabbet bir defada meydana gelebilir, fakat bir defada kaybolamaz.
mahcubiyet korkusuyla ikiyüzlülüğe razı olmak insan için ne garip eksikliktir!
"seviyorum" sözcüğü ağzından her çıktığında dudakları namus kadar güzel, şehvet kadar lezzetli bir renk alıyordu.
Reklam