Semiha Kırılmaz Yılmaz
@semit
Portakal için mutluluk Kayısı olmak değildir....
Biter mi?
İstanbul
İstanbul
37 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Çok daha önceden okumuş olmam gereken bir kitap aslında, sıralama hatası yapmışım bunu fark ettim.
Kitapta yazarın okuyucunun "Soru sorma" eylemini engelleyen sitemlerine rastladım bundan çok hoşlanmadım açıkçası.
Aslında okurken yazarın Azze'ye yazarak kendisiyle dertleştiği, kendi içini yine kendisine döktüğünü gördüm... Okurken tanıdık zamanlar, tanıdık ve boyumuzu aşan canımızı çokça yakan ortak kaygı,kayıp ve zamansız vedalara tanık oldum..
Kitapta ilgimi çeken ve beni üzerinde düşündüren Yazı /Dil noktalama, Büyük / Küçük harf gibi Türkçe yazı kurallarına çok uymayan ama kendi doğal duygu ve düşünce akışını gayet iyi aktaran bir yol izlemiş olması.. Yazarın diğer kitaplarında da bu ayrıntıya özellikle dikkat edeceğim ve eğer onlarda da aynı biçim uygulanmışsa bunun tercih edilen ve bilince çıkartılmış bir tavır olduğuna "Bize öğretilen, dikte edilen " basit gibi görünen ama ruhumuzla duygularımız ve gerçekliğimiz arasına çekilmiş dikenli telli çitler gibi duran “Kurallara” karşı; Kendi duygu ve düşüncelerini istediği gibi aktarma hakkına sahip çıktığını gösterir ki bu takdire değer bir duruştur…
Yazarın en dikkatimi çeken yanı kitaplarının gelirinin büyük kısmını Sosyal sorumluluk projelerine aktarıyor olması.. Çeşitli dayanışma etkinliklerinin Yazarın da desteğiyle hayata geçiyor olması kendisine Teşekkür sebebimdir..
Hele bir de Turan Engin var ki… Ondan sonra söze gerek yok derim…
Azze'e sevgiler...
Reklam
Bir kesme şekerin, Bir dal sigaranın yoksunluğunda.. Kuru ekmek, Kuru soğanla direnerek kazanılmış mücadelenin getirdiği Hürriyet...
En acısı; Bugün gelinen nokta ve bizlerin kafamızı kuma gömmemiz, Yapılanları görmezden gelmemiz !!
Okunmaya değer, önemli ve özel bir kitap... Özellikle genç arkadaşlarımızın okumalarını tavsiye ederim.
Bu ülke insanın en güvendiği kurum TSK nın dahi bu noktaya gelmiş olması!! Okudukça sinirleri bozuluyor insanın, içi acıyor ve en önemlisi Ülke geleceği açısından fazlasıyla kaygılanıyor !!..
Bugün ki iliskiler yumağini anlamak için ipin ucunu geriye doğru sarmak gerekiyor.. Kim kiminle nerede ne zaman ne yaptı.. Belki geneli bildiklerimiz ama bazıları da gözden kaçırdıklarımız..
Tırnak içine alabileceğim, altını çizebileceğim bir satıra rastlamadan dümdüz okuduğum ender deneyimlerden biri oldu benim için... Toplu taşımada kolaylıkla düşünmeden okuduğum için belki de gözden kaçırmışımdır, bilemedim.. Ama kötü değildi :)
Reklam