Şehvete dayanan yanlış davranışlar öfkeye dayanan yanlış davranışlardan daha iğrençtir. Zira öfke ile hareket eden insan belli bir acı ve kasılmayla akla yüz çevirir, buna karşılık hazzın kölesi olarak şehvetinden ötürü kusur işleyen biri daha iradesiz ve insana daha yakışmayan bir davranış sergilemiş olur.
Başka bir insanın ruhunda ne olup bittiği ile ilgilenmeyen birinin mutsuz olduğu pek görülmez, ancak kendi ruhundaki değişimlerle yakından ilgilenmeyen insanların mutsuz olması kaçınılmazdır.
Bir insanın huzurlu ve tanrılarınkine benzer bir yaşam sürebilmesi için ne kadar az şeye hâkim olması gerektiğini anlayacaksın, zira tanrılar bu kurallara uyan kişilerden başka bir şey istemez.
Daha önce değilse de, bari şimdi nasıl evrenin bir parçası olduğunu, nasıl tabi olduğun evrenin yöneticisinden türediğini, vaktine nasıl bir sınır konduğunu, gün ışığının ruhuna nüfuz etmesine izin vermediğinde kaybolup gideceğini ve bir daha asla bu şansı bulamayacağını anla.