"Geri dön ve ânını yaşa. Git ve diyarın görebileceği en iyi hükümdar ol." Git ve bu defa benim yitip gitmemin bir anlamı olsun. Git ki sönen yıldızlar en azından bir dilek gerçekleştirmiş olsun.
"Sanırım kim olduğumu bulmalıyım, her gün değişiyor." Gülmeye çalıştın ama ağlar gibi çıktı sesim.
Bana doğru yaklaştı.
"Kim olduğunu unuttuğunda," dedi. "Benim kim olduğumu ve yüzyıl beklemeye değer olduğunu hatırla." Gözleri artık yalnızdı. Derinliğini kaybetmişti. Renginde bile değişen şeyler vardı. Bakışlarında... Susuzluğu dinmişti.
Kim olduğumu bilseydin de bekler miydin? En kötü ânında yanında olacak birini dilemiştin ama en kötü anın olacağımı bilseydin de bekler miydin?
Gözlerime baktı. Aramızda daha önce hiç olmadığı kadar mesafe açılmıştı. Aramızdaki her şey sessizleşti. Her kıvılcım bir balon gibi söndü. Ruhsal bir şok yaşıyorduk. O kazanıyordu, ben ne varsa çoktan kaybetmiştim.