Sabahları duyulan ilk ses, annelerinin evde dolanırken tarlakuşu misali söylediği şarkılardı; geceleri duydukları son şey de yine aynı neşeli sesti, çünkü kızlar hiçbir zaman o tanıdık ninniyi dinlemeyecek kadar büyümeyecekti.
Anlar vardır kelimeler seni yalnız bırakır. Hisler vardır adı konulamaz. Hatalar vardır geri alınamaz. Kanat çırpan kelebekler vardır, koparacağı fırtınayı durduramaz. Arın'ın gözlerinde hiçbir şey yoktu. Bu zamana kadar korktuğum, kaçtığım, sakındığım her şey yakama yapışmıştı çünkü Arın'ın gözlerinde uyanmasını istemediğim delice çığlıklar vardı.
Hepimiz kendimizi çok önemli hissederiz, insan olmak da alfin olmak da fark etmez. Kendimizi çok önemli hissederiz. Her şeye hakkımız olduğunu düşünürüz. Ama uzaklaşınca, çok uzaklaşınca, gökyüzüne tırmanınca, kozmosun bir oyunu olsa gerek; üzerinde yaşadığımız devasa gezegen bile soluk mavi bir nokta gibi görünür. Aslında hiçbir şeyiz.