Ölümle nasıl başa çıkılır bilmiyorum,
Bu dünya çok garip ve ben korkuyorum.
Ayağıma taş değse bile,
Sen öldün diye ağlarken kendimi buluyorum.
Beni görme diye dua ediyorum,
Görme beni böyle.
Sen beni hiç görmedin,
Gözleri yaşlı,
Çaresiz ve çok acıklı.
Bazı hikayaler yarım kalmalıdır derler,
Oysa hiçbir şey yarım kalmaz.
Son zamanlarda seninle hesaplaşır gibiydik,
Benden özürler diliyordun.
Nereden bilebilirdim ki,
Aslında sen benimle helalleşiyordun.
Sen hiç sevilmediğini düşünerek öldün,
Ben seni son nefesine kadar çok sevdim,
Ve sen bunu hiç bilmedin.
-Sena Alpaydın