Bazı insanlar hâlâ Dünya’nın bu kadar yaşlı olduğuna inanmak istemiyor, çünkü buna inandıklarında, Dünya bir gündür varsa insanlığın bir dakikadan az bir süredir ortalıkta olduğu gerçeğini de kabul etmek zorunda kalırlar. Dünyanın gecenin bir köründe tuvalete kalkıp işemesiyiz biz, hepsi bu.
İnsan olmanın pathosunu kavradım. Özünde yalnız, ama birliktelik mitine ihtiyaç duyan ölümlü bir varlık olmanın. Arkadaşlar, çocuklar, sevgililer. Cazip bir mitti bu. Kolaylıkla kendinizi kaptırabileceğiniz türden bir mit.
Güzellik diğer her yerde neyse Dünya’da da oysa tabii: Baştan çıkarıp kendini teslim etmeyen, çözülemeyen, nefis bir kafa karışıklığı yaratan bir ideal.