Ne kadar merak uyandırıcı olursam, bana tapanlar o kadar sıradanlaşıyor. Din merakı bastırır. Gerçekleştirdiğim her eylem, bana tapanları o oranda küçültüyor. Bu yüzden sonunda hiçbir şey yapmaz olacağım ve onlardan aldığım her şeyi insanlara, o gün geldiğinde yapayalnız olduklarını fark edecek ve kendi başlarına hareket etmek zorunda kalacak olan, korku içindeki insanlara geri vereceğim.
İnsanların sözleriyle inkâr etseler de eylemleriyle sürekli doğruladıkları temel bir şey var. Barış adını verdikleri huzur ve güvenlik ortamını aradıklarını söylerler. Oysa bunu söylerken bile nifak ve şiddet tohumları atmakla meşguldürler. Huzur ve güvenlik ortamını bulduklarında kıvrım kıvrım kıvranırlar. Nasıl da canları sıkılır.