Her yer karanlık. Odamdaki, evdeki, dünyadaki her yer. Saat 3.30. Bundan eminim. Sessizliğin sesi sadece gecenin bu saatinde bu kadar yüksek oluyor. Bu çok korkutucu. Kıpırdayamıyorum.
Tam kapıyı kapamak üzereyken tuzlu deniz kokusunu aldım. Gözyaşları. Babamın gözyaşları deniz kokuyor. Peki ama deniz bu kadar güzelken babamın gözyaşları neden bu kadar can yakıcı?
Bugün havadaki anıların ağır kokusunu alıyorum. Anıların tam olarak nasıl koktuklarını söyleyemem. İyi anıların kokusu bebek pudrasını andırıyor galiba. Belki babaannem hep pudra kullandığı için böyle düşünüyorumdur. Kötü anıların kokusu gereğinden fazla olgunlaşmış meyvelere benziyor. Ama bütün anılar, birkaç dakika sonra burnunuzu ya da gözünüzü yakmaya başlar. Bu yüzden onları uzun süre koklamamak en iyisi.