İyi bir olay örgüsü ve karakter inşası söz konusu diyebilirim. Post-modern bir anlatım var ve "Puslu ..." adının hakkını vererek isimiyle müsemma bir kitap haline geliyor. Anlatılan bölümden diğer ayrılan bölüme geçince önceki olay havada kalıyor hissi tam gelirken hiç beklemediğim bir anda olayları ve kişileri birbirine bağlıyor."Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyaya tanıklık edebilmekti." cümlesi en sevdiğim cümlelerden biri oldu. Hepimizin dünyaya en güzel şekilde tanıklık edebilmesi ümidi ile