..Hey gidi saf çocuk! Temiz yürekli bebek! Dünya kurulalı beri insanların yalnız kişisel çıkarlarını düşünerek hareket ettikleri görülmüş müdür? Peki göz göre göre , yani gerçek çıkarının nerede olduğunu bildiği halde bunu umursamadan.. kaderin kendilerine çizdiği yoldan yürümek varken..karmaşık bir yol keşfetmekte inat eden insanların oluşturduğu milyonlarca örneğe ne demeli?
Bir kere kendini duygularına kaptır, bir anlığına şuurunu susturup, düşünmeden, esas aramadan hareket et, nefret et, birini sev, daha doğrusu boş durmamak için bir şeyler yap bakalım. En geç öbür gün bu bilinçli kandırmaca yüzünden kendi kendini küçümsemeye başlarsın.
İnsanın hak yerini bulsun diye öç aldığı söylenir..Bu durumda her açıdan içi de rahatlarsa, arrık tamamıyla sakin, hatta iyi, doğru bir iş yaptığına emin olarak öç alır. Halbuki ben bunda ne adaletle ne de erdemle ilgili bir yön bulurum, intikam almaya kalksam, bunu sırf kinimden yapacağımı bilirim.
Hakaret edene, kendisine yapılan kötülüğe kötülükle karşılık vermek için duyduğu iğrenç, alçakça istek, muhtemelen öç alacağı adamdan daha çok içini kemirir. Çünkü doğuştan ahmak olduğu için öç almayı düpedüz bir hak sayar.