Baban seni sever miydi, dedim. Başını okşar mıydı, sen bir şey söylemeden dönüp gülümser miydi, inanır mıydı sana, ağlarken gördün mü hiç, gözlerinin önünde anneni öptü mü, sesi sabah mı benzerdi geceyi mi, türkü söylediğini duydun mu, yanında gülebilir miydin, evini başkalarının evi kadar sevebildin mi hiç…
Hevesle yılgınlığı, can sıkıntısıyla öfkeyi bir tahterevalli gibi kalbimize kuran dünya… Kocaman bir kasabası sen biliyor musun… Berke iyi olmayan bir kasaba. Geldiği yere de, gittiği yere de ait olmayan bir kasaba. Tozlu egosunu dünyanın üstüne örten bir kasaba. Kayıtsızlığı ile gurur duyan bir kasaba.bütün güzellikleri günaha çeviren bir kasaba. Hoyrat parmaklarıyla şiir yazmaya kalkan bir kasaba.Babasından devraldığı kötülüğü, çoğaltarak çocuğuna devreden bir kasaba. Kapıkulu kültürü ile insan seven bir kasaba.Kimsenin canını sıkılmadığı bir kasaba…
Gülmüyorsun da gökyüzü yıldızları döküyor üstümüze. Kömür kokularını sevdiğim kadın, sen ne zaman büyüdün. Ne zaman bütün şarkıların kederi oldun. O yoksulluk içinde bizi ne zaman doğurdun. Nasıl sevdin bu kadar yalan insanı. Köpükler, Gamzeler, menevişler… ölümü nerende sakladın.