"Peki kabuğun içinde ne var? Salyangoz mu?"
"Hiç," dedim. "Hava."
"Aynı şey değil," dedi. "Hiçlik boşluktur, havaysa başka her şeyi doldurur. Nefestir, yaşamdır, candır, konuştuğumuz sözlerdir."
"Benimle olduğu her an boğazımda bir şeylerin yükseldiğini hissediyordum, ona olan sevgimdi bu, öyle şiddetliydi ki bazen konuşamıyordum. O da beni seviyor gibiydi, esas mucize de buydu."