Aylak Adam'ı çok sevdiğimi bilen bir arkadaşımın hediyesi bu kitap hakkında söyleyebileceğim çok fazla şey yok. Beni sonuyla ziyadesiyle kırdı ama bu kırgınlığa rağmen içimde devam etmek için bir umut bırakarak. Aylak Adam tarzında yazılmış ama çok post-post modern bir kitap olmuş. Bunun bilerek yapıldığı tartışmasız ama benim kitaptan aldığım zevki yer yer azalttı.
Psikolog olup olmayacağım sorulduğunda insanların bir düşüncenin kontrolünü alamayışını, mantığını uygulayamayaşını sabırla karşılayamayacağımı söylerdim. Ben bu kitapta Sinan'a asla katlanamayacağımı da gördüm.
Erlend Loe'nin Doppler'ini okurken karaktere sinir olmuştum, şimdi Sinan'ın tek bir şeyde bile sebat edemeyişine sinirlenerek ama bazen onu anlayarak , bir konuda gerçekten iyi olunamadığı hissini mesela, bitirdiğim bu kitap hakkında sürükleyici olduğunu ama ben böyle bir kitap okumuştum diye hatırlamayacağınız türden bir kitap olduğunu ekleyerek bitirmek isterim.
Bir spoiler eklemek gerekirse: Bilemezdik en uzak olduğunu düşündüğümüz ablasının onu bulabilecek tek insan oldugunu, onu anlayanın onun yanında kalmayabileceğini, kendi acizliğinin kendisi dışında herkesin farkında olduğunu...