Pencereyi üç kez sertçe çarpıp, neden, diye bağırdım. Bir kişi bile dönüp bakmadı. Kimse rahatsız olmadı. Üstüne alınmadı. Bir kez olsun "neden?" sorusunu sormamışçasına yürüyüp gittiler. Bilirsiniz Bayan Larisa; insan, böyle zamanlarda var olmadığını düşünüyor. Görünmez bir lanet olduğunu. Sokaklarda birer ceset gibi yürüyor olmamız bundan.
"Beynimizin yaptığımız seçimleri sorgulamamıza sebep olan bir yolu vardır. Ama gerçeği bilen kalbimizdir. Kalbimiz her zaman haklıdır. Sadece onu nasıl dinleyeceğimizi öğrenmemiz gerekiyor."