uzun zamandir roman okumuyordum ve uzun zamandir da beni kucuklugumdeki gibi saran bir kitap okumuyordum yalan yok, kitabin baslari inanilmaz sarmiyor lakin sonlara dogru acikcasi bilkent nizamiye’nin o tıklım tıklım otobusunde ayakta olmama ragmen okumaktan kendimi alamadim. harika bir kitap degildi, belki de roman acligimdan bu kadar focuslanabildim. sektordeki sacmaliklara dobraca deginmesi de cok iyi