“hayatının yarısını kendi kendini arayan bir kadını aramakla geçirmektense, yeni bir kadın bulmayı düşünmedin mi hiç” dedim.
“doğru” dedi “biraz garip bir şey bu. şu gezegende belki 5 milyar insan yaşıyor ama işte tutup birini seviyorsun ve onu başka hiç kimseyle değiştiremiyorsun.”
kendini hala bulamadığı besbelliydi resimlerde. çünkü bu benim annem değildi, başka bir kadına benzemeye çalıştığı açıkça görülüyordu. babamla ben ona çok acımıştık o zaman, boğulup gitmesinden korkmuştuk.
İnsanın çok bol bir elbisenin içinde boğulabileceğini duymuştum ama maceralarda da boğulanlar olduğundan haberim yoktu. Oysa şimdi, herkesin bu tehlikeye karşı çok dikkatli olması gerektiğini biliyorum.