20 yaşımda ben, 35 yaşımda ben,
40 yaşımda ben ve bugünkü ben dördümüz.
Birden yirmi yaşımı, otuz beş yaşımın karşısına
oturttum.
Kırk yaşımın karşısına da ben geçtim.
Yirmi yaşım, otuz beş yașımı tutucu buldu.
Kırk yaşım ikisinin de salak olduğunu söyledi.
Yatıştırayım dedim
"Sen karışma moruk" dediler
Büyük hır çıktı.
Komşular altan üstten duvarlara vurdular.
Yirmi yaşım kırk yaşıma bardak attı.
Evin de içine ettiler.
Bende kabahat.
Ne çağrıyorsun tanımadığın adamları evine.
Can Yücel ("Davet..."şiirinden)