Hani bazen, hiçbir sebep olmadan insan birden düşünceye dalar, hem öyle derin dalar ki, zaman ve mekanı unutur, hatta ne düşündüğünü bile bilmez . Bundan sonra kendi durumuna ve dış dünyaya tekrar aşina olmaya gayret gösterir. Bu, ölümün sesidir.
Bütün hayatımı tıpkı bir üzüm salkımı gibi ellerimin arasında sıkıp özsuyunu çıkarmak, hayır onun şarabını, gölgemin kupkuru boğazına bir türbeye ait okunmuş su gibi damla damla damlatmak istiyorum şimdi.