stefan zweig’e başladığım ilk kitaptı “satranç”. new york’tan buenos aries’e giden vapurun içinde yolcularla savrulurken dr.b ile birlikte o bunaltı ve bulantıyı hissettiğimde zweig’in farklı olduğunu içselleştirmiştim. satranç ile başladım ve onu hiç bırakmadım.