Kaçınmam gereken tek şey gülmemekti, çünkü öyle kendime özgü bir gülüşüm vardı ki, ne kadar kılık değiştirmiş olursam olayım kendimi hemen ele verirdim. Bunu benim aklıma iyice sokmak için, kimlik değişimimden sorumlu olan kişi, sesine olabildiğince ürkütücü bir ton vererek, “Gülersen kendini ölmüş bil!” dedi.
Kitabın türü suç, gerilim, polisiye olmayınca okuma süresi de uzuyor
Bu da bitti (3 hafta sonra nihayet). Kapaktaki gibi önce Paris’te sonra da Londra sokaklarında 5 parasız geçen günlere şahit oldum ama daha çok mide delen açlığa ve mide kaldıran pisliklere. Şu da var ki parasızlık, uykusuzluk, açlık, yokluk hepsi düzeliyor da bunları kaybederken haysiyetini sıkıca tutup bırakmayan George Orwell’a buradan sevgiler saygılar.. Her berduşa ayyaş dememek lazım. İşsiz bir insan yorgunsa ‘neden yorgun’ diye sorgulamamak lazım..
İşsiz bir adamın tek derdinin ücretsiz kalmak olduğunu düşünenler çok yanılıyorlar; bilakis, çalışma alışkanlığı kemiklerine işlemiş eğitimsiz bir adamın çalışmaya paradan daha çok ihtiyacı var. Eğitimli bir adam, yoksulluğun en feci yanlarından biri olan zorunlu aylaklığa dayanabilir.