Tarō Hirai, Japonya’da polisiye türünün kurucu isimlerinden kabul edilen bir yazarmış. Mahlas olarak da Edgar Allan Poe’yu anımsatması için Edogawa Rampo’yu seçmiş. Aynalar Cehennemi ve Diğer Öyküler 12 tane öyküden oluşuyor. Öyküleri genel olarak başarılı buldum. Kitapta genel olarak polisiye türünde öyküler olsa da Uzumaki gibi mangalardan alışkın olduğumuz tuhaf ve rahatsız edici fikirler de mevcut. Beğendiğim öyküler şunlar oldu:
İnsan Koltuk, kendi yaptığı koltuğun içine giren bir adam ve saplantı temelli düşüncelerini işliyor. Öykünün sonu güzel bağlanmış.
Kumaş Resimle Birlikte Yolculuk Eden Adam, oldukça gerçekçi görünen bir tablonun hikayesini anlatıyor. Öykü çok çok iyiydi.
Kırmızı Oda, benim kitaptaki favori öyküm oldu. Heyecan aradığı için cinayet işleyen Bay T. bunları kanunlardaki açıkları kullanarak nasıl yaptığını açıklıyor. Öykünün bağlandığı nokta pek güvenilir değildi
Psikolojik Test, çok iyi kurgulanmış tam teşekküllü bir polisiye öyküsüydü.
Manga okurken içimden sürekli tekrarladığım ‘Bu Japonların kafası çok değişik’ cümlesini bu öyküleri okurken de tekrarladım.