“Oysaki adam, tatlıdan nefret ederdi,” dedim. “Oysaki kadın, tatlının ta
kendisiydi,” dedi.
“Zor olan sensin,” diye mırıldandı. “Benim her şeyim var ama bir
senim yok.”
“Güneşten korkuyorum, ” dedim. “Güneşi hiç görmedim, ben ona
bakamam.
Gözlerini bir saniye bile olsun dudaklarımdan ayırmayarak, “Ben
bakıyorum,” dedi baskın bir sesle. “Güneşi dudaklarında taşırken nesinden
korkuyorsun? Ha, illa güneşi göreceğim diyorsan ayna karşısında daha çok
lümse.” Sözlerinin etkisiyle gülüşüm büyüyünce, “Tıpkı şu anda olduğu
gibi,” dedi.
-Avcı, ben konuşabiliyorum.
+Hiç susma, kadın.
+Bırak, sesin içime işlesin ama sen hiç susma,