Ama çok iyi biliyordum ki merhamet, kalbinize yerleştirilen sessiz bir dinamit gibidir ve patladığında parçaları bir araya getirmenin imkânı yoktur artık.
Belki biri çıkar da okur beni, bizi okur. Bazen bunların hiçbirinin önemi olmadığını düşünüyorum, neden gecenin bu kitabıyla kendimi riske atıyorum? Ama bunu yapmalıyım, çünkü eğer yazarsam gerçek olur, eğer yazarsam belki de Tanrının ağzında yaşayan birinin hayal gücünde saklanan bir evrenin, bir gezegenin içinde yer alan bir rüyanın parçası olmayız.
Bir kitabı yakmak beni öfkelendiriyordu, bir dünyayı ateşe verdiğimi biliyordum çünkü, ama ısınmamız ve avladığımız hayvanların etini pişirmemiz gerekiyordu.