Serap

Sanırım Ecinniler’de bir yerde, Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu söyler.
Sayfa 178·Kitabı okudu
Reklam
Kendimi hala buraya demirli bir göçmen gibi hissettigimi söylemiştim size, siz de, öylesine, laf arasında şu cevabı vermiştiniz: Benim çapamsa gittikçe hafifliyor.
Sayfa 168·Kitabı okudu
Bazen yalan birine söyleyebileceğiniz en kibar gerçektir, buna kendiniz de dahil.
Sayfa 297·Kitabı okudu
İnsanlar aşık olmayı aşka düşmek diye tabir ederken haklılarmış, aşık olmak sahiden de düşmek gibiydi ve bazen düştüğünüzde çok fena yaralanabilirdiniz.
Sayfa 287·Kitabı okudu
Her şeyini kaybetmenin tek iyi yanı, kaybedecek hiçbir şeyinin kalmamasının verdiği özgürlüktür. 
Sayfa 269·Kitabı okudu
Reklam