Semiha E.
@serare
Kitap okumak benim için bir meditasyon yolu ve tutku.
Şu anda okuduğu kitaplar
Namus bir kişiye ya da topluluğa aittir. Onun yerine başka bir kavram geçirmek zordur. Saygının eşanlamlı olduğunu düşünebilirsiniz, ama değildir. Bir kişiye saygı gösterirsiniz ya da içinde bulunduğunuz topluluğun size saygı duymasına nail olursunuz. Ama namus farkıdır: Ya namuslusunuzdur ya da değil - tıpkı burnunuz gibi, o sizin bir parçanızdır.
Reklam
Bundan önce, "namus" esas olarak itibar - başkalarının görüşü - üzerine odaklanıyordu ve Batılı olmayan bir çok toplulukta, Avrupa' da ve Avrupa dışında bu görüş hala geçerlidir.
....
Avrupa tarihinde namus, onsekizinci yüzyıla kadar, aslen kişinin diğerlerinin gözündeki değeri meselesi olmaya devam etti. Toplumsal onay, kişinin kendini şerefli biri olarak görmesinden çok daha önemliydi.
Namus uğruna kendi çocuğunu öldürmek zorunda olmak, hiçbir zaman Avrupa geleneğinin bir parçası olmadı. Belki karılarını öldürdüler, ama asla kızlarını değil.
Kadınların iffetiyle ilgili meseleler - özellikle de erkeklerin onuruna halel getirme tehdidi taşıyanlar - dünya tarihinde defalarca ortaya çıkmış, aşina olduğumuz temalardır. Gelişim tek yönlü, yani kadınların namus ve bağımsızlıklarına daha fazla hoşgörü ve saygı yönünde olmamıştır.
Toplumun birey üzerindeki hakları ve bireyin itaat etme göreviyle ilgisi vardır.Beyinleri yıkanarak sisteme hizmet etmek için var olduklarına inandırılan insanların sosyal sınıfıyla, toplumsal yapı ve sistemlerle ilgisi var.
Fadime' nin babası da bir kurbandı; idareyi elinde tutan, yöneten, denetleyen, cezalandıran olmasını talep eden "kültürün" kurbanıydı; sadece kendisine ait olmayan şerefine yönelik tehditleri kabul etmemeliydi.