Aklına gelen tüm yöntemleri denemişti uyumak için. Uyku ilaçları, psikiyatristinin yazdığı antidepresanlar ve lityum içerikli haplar. Hiçbiri fayda etmiyordu. Çareyi yelkovanla akrebin kovalamasını izlemekte buldu. Lakin geçmişte yaşadığı kötü anlar bir an olsun aklından çıkıp gitmiyordu. Tanrıya yalvarıyordu. “Tüm hislerimi, aklımı başımdan al nolur! Yeter ki eski sevgilimin sevgilisiyle yaşadığı özel anları tekrar tekrar tahayyül etmeyeyim. Her şeyimi al, bütün servetimi, bütün yeteneklerimi al ama artık o anları kafamda tekrar yaşamama izin verme.” O an dünyanın en zayıf ve beta erkeği oydu. Vücudu kan ter içinde kaldı ve adeta bayılıp uyudu. Gerçi zaten son bir iki haftadır. ancak bu şekilde uyuyabilmişti. Uyanırken de inleye inleye uyanıyordu. Daha iki gün önce yan komşusu evde cinayet işleniyor sanıp beylik tabancasıyla kapısını çalmıştı...